Ken Wade - ambasador OCG
Przygody zawsze były częścią planu podróży Kena Wade’a. Jednak dopiero w 2005 roku w Tajlandii zaczął swoją kolarską podróż. Po ciężkiej chorobie znajomy pożyczył Kenowi rower i wspierał go na każdym kroku powrotu do zdrowia. Od tamtej pory kolarstwo weszło do jego życia i już z niego nie wyszło.
„Kolarstwo to połączenie wspólnoty i samotności, technicznych szczegółów i wyczucia, osobistego rozwoju i zabawy.”
Dla Kena kolarstwo oznacza powrót do zdrowia i dobre samopoczucie, ale także bycie częścią społeczności.
„Kolarstwo łączy ludzi. Nawet gdy jedziesz sam, żyjesz razem z innymi, w tempie, które każdy jest w stanie utrzymać. Kiedy jadę szybko, ludzie się ekscytują. Kiedy wspinam się pod górę i ledwo się ruszam, ludzie mnie dopingują. Kiedy jestem na promie, ludzie zaczynają rozmowę. Nawet gdy idioci w pickupach mnie nękają, mijając mnie, okazują się mniejszością, a to sprawia, że się uśmiecham.”
Kolarstwo to nie jedyna przygoda Kena. Jest mężem i ojcem trójki dzieci. Według własnych słów to 62-letni techniczny nerd i ekolog, człowiek od liczb na zapleczu biura zarządzania projektami organizacji pozarządowej, który wraca do szkoły, by zdobyć drugi tytuł magistra inżyniera w dziedzinie inżynierii środowiska. Nie mógł się powstrzymać, by uporządkować wszystkie swoje wskazówki i kolarskie odkrycia w arkuszu kalkulacyjnym pełnym wspaniałych wspomnień i cennych porad.
„Ponieważ kolarstwo jest dla mnie czymś tak dobrym i tak bardzo je lubię, chcę po prostu jeździć jeszcze więcej. Uwielbiam, gdy mogę wyprzedzić młodych facetów na drogich rowerach, i uwielbiam, gdy młodzi faceci na drogich rowerach wyprzedzają mnie. Każda przejażdżka ma nową historię i fajnie się nią dzielić.”
Dla Kena jednym z największych wyzwań jest starzenie się z utrzymującymi się skutkami urazów i chorób, przy mądrym zarządzaniu czasem i głową. W tym procesie kolarstwo jest dla niego podstawowym narzędziem, które pomaga zachować dobre nastawienie, gdy robi się szalenie. Jego żona i dzieci również odgrywają decydującą rolę, wspierając go i podnosząc na duchu bez względu na to, co się dzieje.
Ken zawsze chętnie podejmuje nowe wyzwania, a obecnie jego celem jest przejechanie górnej połowy „rękawicy” (tak w Michigan nazywa się kształt półwyspu): Johannesburg - Alpena, Alpena - Mackinaw, Mackinaw - Charlevoix, Charlevoix - Johannesburg, wszystko w tydzień. Nie możemy się doczekać, by śledzić jego podróż i pomóc mu skompletować na nią strój!
„Kolarstwo nauczyło mnie, że w każdej rzeczy wartej zrobienia naprawdę trudna część zaczyna się, gdy widzisz już koniec. Na dużej przejażdżce wyścig tak naprawdę nie zaczyna się, dopóki nie przejedziesz trzech i pół godziny tuż poniżej swojego maksimum. Ta ostatnia pół godzina to czas, w którym wszystko się rozstrzyga. 85% to po prostu zasłużenie sobie na przywilej pokonania ostatniego fragmentu. Wygląda na to, że spora część życia tak wygląda.”
